Σε συνέχεια της υπόσχεσης που σας έδωσα την προηγούμενη εβδομάδα, σας έχω σήμερα μια νέα βιβλιοπρόταση. Από αυτές που είναι χαρά μου να τις γράφω, γιατί ο συγγραφέας είναι φίλος μου –όχι καρδιακός, αλλά ένα καφέ τον πίνουμε όταν ανταμώσουμε! Μα το σημαντικότερο, η «γραφή» μας μεγαλώνει παράλληλα.

Η αστυνομική διεύθυνση του Έρεμπρο έρχεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή αυτοκτονία. Μια γυναίκα, βρίσκεται κρεμασμένη στο σαλόνι του σπιτιού της. Το μόνο στοιχείο που εντοπίζεται στον χώρο, είναι ένα σημείωμα που γράφει αθώος. Κι έτσι ξεκινάει ένα γαϊτανάκι στο οποίο εμπλέκονται μια παρέα έφηβων μπούλερς, μια νεκρή έφηβη, ένας έμπορος ναρκωτικών και τόσοι άλλοι που θα οδηγήσουν στην λύση του μυστηρίου.

Ο λόγος για το «Αμαρόκ», το τελευταίο βιβλίο του Βαγγέλη Γιαννίση που κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα από τις εκδόσεις Διόπτρα. Το τέταρτο βιβλίο με πρωταγωνιστή τον επιθεωρητή Άντερς Οικονομίδη και το πέμπτο κατά σειρά του Βαγγέλη, μας φέρνει αντιμέτωπους με την ιστορία ενός ανθρώπου που θα ήθελε να είναι λύκος και να επιβιώσει ως τέτοιος ακολουθώντας τους νόμους της φύσης.

Στο «Αμαρόκ» οι αναγνώστες ερχόμαστε αντιμέτωποι με την συγγραφική ενηλικίωση του γράφοντος. Με μεγάλη μαεστρία στήνει τα κεφάλαια της ιστορίας τους ισομοιράζοντάς τα αναλύοντας την ζωή του λύκου και την αστυνομική έρευνα. Τα δε κεφάλαια της δεύτερης κατηγορίας χωρίζονται σε καρέ, δίνοντάς μας την δυνατότητα να ακολουθήσουμε καλύτερα την ζωή των επιθεωρητών και να σχηματίσουμε σφαιρικότερη εικόνα της έρευνάς των, αλλά και της ζωής αυτών.

Ο Βαγγέλης κάνει, αυτή την φορά, βουτιά στις ζωές των ηρώων του. Μας δίνει την ευκαιρία να τους γνωρίσουμε καλύτερα, να ζήσουμε τις ζωές και τις επιθυμίες τους. Του δίνει μια πιο ανθρώπινη υπόσταση, με το αίσθημα δικαίου να τροφοδοτείται από την έλλειψη ανοχής στην ανθρώπινη αδικία κι όχι στην κατ’ επιλογή άσκηση του συγκεκριμένου επαγγέλματος.

Όλη η ιστορία χαρακτηρίζεται από τα αλλεπάλληλα πλοτ τουίστ που τόσο αγαπάμε και ταυτόχρονα μας καίνε τον εγκέφαλο. Ενώ στα μισά του βιβλίου έχεις καταλάβει τον δολοφόνο, τότε έρχεται η αλλαγή. Και η αλλαγή αυτή φέρνει την επόμενη και την επόμενη. Αποτέλεσμα αναγνωρίζεις τον δολοφόνο μόνο αφού φτάσεις στο τέλος του βιβλίου και ξέρεις ότι δεν υπάρχει περιθώριο για άλλη ανατροπή.

Κάπου εδώ θα πρέπει να ειπωθεί ένα μεγάλο μπράβο. Ο Βαγγέλης είναι ένας πολυδιαβασμένος συγγραφέας που έχει αποκτήσει ένα κοινό που τον ακολουθούμε πιστά και φανατικά. Ωστόσο, είναι από τους ελάχιστους που μας σέβεται τόσο. Κάθε του βιβλίο βασίζεται σε ένα εξαιρετικό γεγονός που θα έχει την βάση του σε κάποια ψυχιατρική θεωρία ή μυθολογική εξιστόρηση. Κάθε φορά, μπαίνει στην διαδικασία και επιδίδεται σε ένα μαραθώνιο έρευνας για να καταλήξει να μας δώσει το βιβλίο που κρατάμε στα χέρια μας. Αποκορύφωμα αυτή η φορά, αφού έπρεπε να διαχειριστεί τα ψυχιατρικά σύνδρομα και τους μύθους μιας φυλής και να τα συνδυάσει με τρόπο τέτοιο που θα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Κλείνοντας, ένα δεύτερο μπράβο για την διαχείριση του κλεισίματος της ιστορίας. Για την ανθρωπιά, την κατανόηση και την αγάπη. Για την αποδοχή που τόσες οργανώσεις αναζητούν και τελικά έρχεται από την πένα ενός ανθρώπου που αυτό που γράφει δεν έχει καμία απολύτως σχέση, αλλά μπορεί να συνδράμει στην αλλαγή και στην βελτίωση του τρόπου που αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα.

Το «Αμαρόκ» δεν είναι ένα απλό αστυνομικό βιβλίο. Είναι η ιστορία που θα σας κόψει την ανάσα. Αυτή που θα ξυπνήσει φόβους και μνήμες. Αυτή που θα σας κάνει να σκέφτεστε καλύτερα πριν καταδικάσετε. Αυτή που θα σας κάνει να αγαπήσετε χωρίς να αγκιστρώνεστε σε φύλα και ταυτότητες.

Καλή ανάγνωση!