Ένα ταξίδι στην Κύπρο στα χρόνια λίγο πριν την κατάληψη. Μια κοπέλα που η ζωή της έχει σχεδόν δεθεί με κάθε παράδοση του νησιού. Και κάπου εκεί έρχεται η Αϊσέ για τις διακοπές της, που απ’ ότι αποδείχθηκε αυτές οι διακοπές διαρκούν μέχρι και σήμερα.

Ένα βιβλίο θρήνος για την ζωή των κατοίκων στα κατεχόμενα. Ζωές που από την μια μέρα στην άλλη βρέθηκαν ανάστατες, αναγκασμένες να ξεχάσουν την μέχρι τότε τους ζωή, έτοιμες, όσο μπορούν, να ξεκινήσουν από την αρχή.

Μια πρώην χριστιανή, ορφανή από γονείς που την μεγαλώνουν η αδερφή της κι ο άντρας της. Ένας έρωτας στα μάτια ενός Τούρκου και μια ζωή αλλιώτικη, αφού η Ελένη γίνεται Χατισέ. Ένα παιδί, που τόσο άργησε να έρθει, μα τόσο ίδιο ήταν στον πατέρα του. Ένας χαμός και μια σειρά οιωνών κακών που έφερναν την είδηση της καταστροφής. Μα πάνω απ’ όλα, φόβοι που δεν κατάφερναν να ξεπεραστούν.

Σε ένα κλίμα συγκρητισμού η Κωνσταντία Σωτηρίου αναπτύσσει ένα ιδιαίτερο βιβλίο. Η εναλλαγή της Κυπριακής διαλέκτου με την νέα ελληνική γλώσσα δημιουργούν ένα απόλυτα ατμοσφαιρικό στοιχείο, που δένει τον αναγνώστη, τον κρατά με κάθε λέξη και τον οδηγεί στο λυτρωτικό τέλος.

Ένα βιβλίο μικρό κι ενδιαφέρον εξιστορεί πικρές για τις ελληνικές μνήμες ιστορίες, δοσμένες από την πλευρά μιας και μόνο γυναίκας. Η ανάγνωσή του δεν θα διαρκέσει πάνω από μία μέρα σε κάποιον που αφήνεται στην μαγεία.

Καλή ανάγνωση

(Ευχαριστώ πολύ τις εκδόσεις Πατάκη για το πολύ όμορφο δώρο)

Αριστείδης Καρεμφύλλης