Στο θέατρο Εγνατία παρουσιάστηκε το έργο «Επάγγελμα πόρνη» σε σκηνοθεσία του Ένκε Φεζολάρι. Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων ενσαρκώνοντας την Λιλή Ζωγράφου, βγάζοντας ένα, τόσο σαρκαστικό ύφος που θύμιζε απόλυτα το ύφος της συγγραφέως.

Μια ζωή που ταλαιπωρείται λόγω του ελεύθερου πνεύματος. Στεγανά καθεστώτα που δεν καταφέρνουν να δεχθούν την άποψη των σκεπτόμενων πολιτών τους κατακρίνονται και γελοιοποιούνται από το εριστικό μυαλό αυτών και την ελευθεριάζουσα οπτική τους, αποδεικνύοντας την σαθρότητα και την αναπηρία που υπάρχει στους άξονες της διοίκησης.

Και κάπου εκεί, τα πράγματα σοβαρεύουν. Ο εύθραυστος ψυχισμός των πνευματικά στερεωμένων ανθρώπων βρίσκεται σε θέση ανήμπορη να αντιδράσει προκαλώντας βαθιά τραύματα σε ένα σώμα υποχείριο των πιο άρρωστων φαντασιώσεων. Μια βρόμα, που δεν μπορεί ποτέ να φύγει από την ψυχή ενός βιασμένου, στιγματίζει την ψυχή της σχεδόν αποτρελαμένης πρωταγωνίστριας.

Αν και πρόκειται για μονόλογο, το «Επάγγελμα πόρνη» δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνες τις βαρετές παρουσίες που κινούνται στην σκηνή και με τρόπο ξεψυχισμένο μονολογούν. Η κίνηση, η ένταση της φωνής και το σκηνικό δημιουργούν ένα απόλυτα οικείο κλίμα και μετατρέπουν τον θεατή σε μάρτυρα-εξομολόγο, ενώ δεν λείπει και το νόημα της ελευθερίας που τόσο έχει παρεξηγηθεί στις μέρες μας.

Ένα κείμενο που γράφτηκε το 1973 καταφέρνει να φέρει στο προσκήνιο την τρομερή πραγματικότητα. Το κράτος, αντί να είναι σύμμαχος των πολιτών του, σκαρφίζεται κάθε λογής μηχανορραφία για να φέρει εμπόδια και να εντάξει τα πάντα σε καλούπια. Οι δε άνθρωποι που νοιάζονται για την ψυχή και προσπαθούν να την γιατρέψουν, καταλήγουν στον βιασμό της για να επιτύχουν μεγαλύτερα κέρδη.

Η παράσταση δεν άφησε κανέναν από το κοινό ασυγκίνητο κι αυτό φάνηκε στο χειροκρότημα. Όποιος την παρακολουθήσει δεν θα χάσει, αφού κάθε λέξη σε κρατά μαγνητισμένο για να σε παραδώσει στην επόμενη. Αλλά, το κυριότερο μας μαθαίνει την ελευθερία.

Ευχαριστώ το Θέατρο Εγνατία για την φιλοξενία του!

Αριστείδης Καρεμφύλλης