Καλησπέρα. Είμαι η Ράνια, 26 ετών και θέλω να μοιραστώ και γω μαζί σας την ιστορία μου. Μια ιστορία με πολλές δυσκολίες, στεναχώριες και μοναξιά, αλλά επειδή ποτέ δεν το βαλα κάτω, σας λέω από τώρα ότι το τέλος που θα της δώσω, δε θα επιτρέψω να ναι το ίδιο μαύρο…

Γεννήθηκα σε μια πόλη της επαρχίας και δυστυχώς έχασα τη μητέρα μου νωρίς. Μεγάλωσα λοιπόν με τον πατέρα μου, που έκανε τα αδύνατα δυνατά για να μη μου λείψει ποτέ τίποτα. Μαθήτρια δεν ήμουν ποτέ καλή και έτσι έγινα κομμώτρια, μιας και είχα μεγάλη κλίση σε αυτό. Τα χρόνια μετά τη σχολή κύλησαν όμορφα, με μένα να δουλεύω και να κάνω πολλά σχέδια για το μέλλον, μιας και νόμιζα πως είχα βρει τον άνθρωπό μου. Πού να ξερα…

 

Couple-Love-in-Rain

Με τον Φ. νόμιζα πως έχω βρει το άλλο μου μισό. Κάναμε σχέδια για το κοινό μας μέλλον, τα παιδιά μας, τη ζωή. Και όταν ξεκίνησε η κρίση και έχασα ξαφνικά τη δουλειά μου, ήταν εκεί. Προσπαθούσε να με εμψυχώνει και να μου τονώνει το ηθικό. Ο επόμενος που έχασε τη δουλειά του, ήταν ο πατέρας μου. Αυτό ήρθε σαν οικογένεια να μας αποτελειώσει… Με τους λογαριασμούς και τα δάνεια να τρέχουν, ζούσαμε κυριολεκτικά μες στην απόγνωση… Και πάλι ο Φ. ήταν εκεί. Τα λόγια του πανέμορφα: «Μη σκάτε! Θα πάμε όλοι μαζί στη Γερμανία, στους δικούς μου. Θα ναι καλύτερα εκεί. Θα τα καταφέρουμε!».

moni

Όμορφα λόγια. Με κρατούσαν όρθια κάθε φορά που λύγιζα. Δυστυχώς όμως έμειναν στα λόγια… όλο θα φεύγαμε και όλο εδώ μέναμε. Οι γονείς του στη Γερμανία δε δέχτηκαν να μας βοηθήσουν, μιας και είχαν άλλα σχέδια για το γιο τους. Εγώ ήμουν πολύ φτωχιά και ασήμαντη για αυτόν. Αυτός ξεκίνησε να κάνει δεύτερες σκέψεις. Ήταν λιγομίλητος, σκεπτικός και σκυθρωπός όλη την ώρα. Και κάπου εκεί, χάνει και αυτός τη δουλειά του. Το απόλυτο σκοτάδι…

1079-Pregnancy-test-pic
Η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου ήταν ένα βροχερό απόγευμα του Οκτώβρη, όταν κρατούσα στα χέρια μου ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης. Νόμιζα ότι αυτό θα νικούσε όλα τα κακά. Θα μας έκανε ξανά μια γροθιά! Το γυαλί είχε όμως ραγίσει.. Δε θα ξεχάσω ποτέ την αντίδραση του Φ. στο άκουσμα της είδησης ότι είμαι έγκυος. Του χα ετοιμάσει και υπέροχο ρομαντικό σκηνικό. Πόσο ηλίθια ήμουν… Μόλις το άκουσε, χλόμιασε και η αντίδρασή του ήταν άμεση: «Να το ρίξεις! Δεν είναι περίοδος να φέρουμε στον κόσμο ένα παιδί. Θα πεινάσει. Θα δυστυχήσει!». Μάταια προσπαθούσα να του εξηγήσω ότι ένα παιδί είναι χαρά και ευλογία και ότι θα τα καταφέρουμε, αρκεί να αγαπιόμαστε. Ήταν ανένδοτος!

monaksia
Την επόμενη μέρα μου ζήτησε να χωρίσουμε. Με είπε ανώριμη και ανεύθυνη που σκεφτόμουν να κρατήσω το παιδί και ότι είναι καλύτερα να μείνουμε χώρια. Τελικά έμαθα ότι πήγε στη Γερμανία στους δικούς του. Αυτό ήταν. Γκρεμίστηκαν όλα... Ο κόσμος μου, η ζωή μου, όλα. Δεν έπρεπε να το βάλω όμως κάτω. Έπρεπε να παλέψω! Όχι μόνο για μένα, αλλά και για αυτό το μικρούλι που η μοίρα του έμελλε να απορριφθεί από τον ίδιο του τον πατέρα πριν ακόμα γεννηθεί.

Ξεκίνησα και πάλι να ψάχνω για δουλειά, πιο εντατικά αυτή τη φορά. Το ίδιο και ο πατέρας μου, ο οποίος στο άκουσμα ότι θα γίνει παππούς απέκτησε φτερά! «Δε θα λείψει τίποτα του παιδιού μας! Θα έχει τα πάντα και ακόμα περισσότερα!», έλεγε. Αυτό τον πείσμωνε πολύ, αλλά δυστυχώς δεν ήταν αρκετό. Δουλειά δε βρίσκαμε και τα χρέη μας έπνιγαν. Δυστυχία παντού και η μόνη αχτίδα το κοριτσάκι που περίμενα. Ο άγγελός μου!

ziteitai
Μια μέρα ήμουν σε μια φίλη μου για καφέ. Μετά από λίγο ήρθε και μια γνωστή της που δουλεύει σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό. Γνωριστήκαμε και ένιωσα αμέσως μια οικειότητα μαζί της. Με το ένα και με το άλλο, πάνω στην κουβέντα, της είπα όλη την ιστορία μου. Τα πάντα. Την άφησα με το στόμα ανοιχτό. «Αυτά δε συμβαίνουν», είπε. «Δε θα το αφήσουμε αυτό να συνεχιστεί! Θα σε βοηθήσουμε. Αυτό το μωρό θα χει τα πάντα και θα το περιβάλλουμε με πολλή αγάπη!». Τα λόγια της με συγκίνησαν, αλλά ήξερα πως ίσως και να ήταν λόγια του αέρα. Γιατί μια άγνωστη προς εμένα να ασχοληθεί άλλωστε με τα δικά μου προβλήματα;

Και όμως! Τα λόγια της έγιναν πράξεις!!! Κοινοποίησε την όλη κατάσταση στο ραδιόφωνο που δούλευε και έκανε έκκληση για βοήθεια, επισημαίνοντας την κρισιμότητα της κατάστασης. Και έτσι μαγικά, έτσι απρόσμενα, εκατοντάδες άγνωστοι συμπολίτες μου άνοιξαν την αγκαλιά τους για μένα και το μωρό μου! Τι να σας πρωτοπώ. Πληρώθηκαν πολλοί από τους απλήρωτους λογαριασμούς μας, συγκεντρώθηκαν τρόφιμα, ρούχα για τη μικρούλα μου και το κυριότερο: βρήκε δουλειά ο πατέρας μου! Πόσα θαύματα μαζεμένα! Μέχρι και γυναικολόγος βρέθηκε που ανέλαβε να με παρακολουθεί καθόλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου και να με ξεγεννήσει. Και όλα αυτά αφιλοκερδώς! Πόσα ευχαριστώ χρωστάω σε όλους τους συμπολίτες μου, σε καθέναν και καθεμία ξεχωριστά, γιατί μου έδειξαν τι θα πει ανθρωπιά. Ότι ακόμα και στις μέρες μας υπάρχει ζεστασιά και ελπίδα!

baby girl

Πλέον η ζωή μας είναι πιο όμορφη και πιο…ροζ! Η μικρή μου γεννήθηκε και μείς είμαστε μια ευτυχισμένη οικογένεια! Είμαστε καλά, πατάμε πλέον γερά στα πόδια μας και της παρέχουμε μια ζωή γεμάτη αγάπη και ζεστασιά. Όπως αρμόζει σε κάθε παιδάκι! Η μικρή είναι υπέροχη και μας έχει πάρει τα μυαλά!

Εγώ, σαν κλασσική χαζομαμά, την καμαρώνω και δακρύζω από χαρά. Έχω σβήσει το παρελθόν μου, κρατώντας μόνο τα καλά και τις εμπειρίες του που με έκαναν πιο ώριμη, και ατενίζω με αισιοδοξία το μέλλον.

Μόνη και αβοήθητη; ΟΧΙ ΠΙΑ!

Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου όσους με βοήθησαν. Σε αυτούς αφιερώνω την ιστορία μου…

kentriki

Ράνια