Είναι φορές που πιάνοντας ένα βιβλίο στα χέρια μου νιώθω έναν κόμπο. Το βάρος του ονόματος του γράφοντος. Τα όσα έχουν προηγηθεί. Ο πρότερος έντιμος συγγραφικός του βίος, για να χαριτολογήσω, και ο τρόπος με τον οποίο γράφει τις ιστορίες του.

Χαρακτηριστική περίπτωση αυτού που περιγράφω παραπάνω είναι ο Γιάννης Καλπούζος. Από τα μαθητικά μου χρόνια τον παρακολουθώ. Από το Ιμαρέτ του. Κι η αγάπη μου για την πένα του συνεχίζεται ακόμη και χρόνο με τον χρόνο γίνεται πιο σταθερή. Ο Καλπούζος είναι ένας σύγχρονος άγιος των ελληνικών γραμμάτων. Μια μετενσάρκωση του Παπαδιαμάντη και συνάμα ένας φάρος που μας αποτρέπει από γλωσσικές κακοτοπιές στην σύγχρονη νεοελληνική λογοτεχνία.

«Εράν, Βυζαντινά αμαρτήματα» είναι ο τίτλος του τελευταίου του βιβλίου. Στην καρδιά των γεγονότων της εικονομαχίας, καλόγεροι και καλόγριες εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν τους όρκους τους και το «σχήμα», οδηγούνται ως πρόβατα επί σφαγής και καλούνται να συνάψουν γάμους και να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους ως αντρόγυνα. Με μια σειρά ιστοριών που μπορούν να ταράξουν την γαλήνη της αυτοκρατορίας, μυστικά, πάθη και ίντριγκες εναλλάσσονται στις σελίδες του.

Με γραφή ρέουσα και άκρως περιγραφική τα γεγονότα αναπτύσσονται αφήνοντας τον αναγνώστη έρμαιο του συγγραφέα. Η λεπτομερειακή απεικόνιση της Κωνσταντινούπολης μας μεταφέρει στην καρδιά των γεγονότων, ενώ η παρουσίαση του τρόπου ζωής της εποχής μας δίνει την αίσθηση της οικειότητας που ως αναγνώστες αποζητούμε στα βιβλία που επιλέγουμε να μας κρατήσουν συντροφιά.

Στον Γιάννη Καλπούζο αξίζει ένα μεγάλο μπράβο. Είναι από τους πιο πολυδιαβασμένους συγγραφείς της γενιάς του. Τα βιβλία του ξεπουλάνε χωρίς να το καταλάβουμε. Οι αναγνώστες αγωνιούν για το κάθε επόμενο βιβλίο του, πριν καλά καλά κυκλοφορήσει το τρέχον του. Ωστόσο, ο ίδιος παραμένει ένας άνθρωπος προσγειωμένος και εστιασμένος στο έργο του, προσηλωμένος στην ποιότητα του έργου που θα παράξει και στο άρτιο αποτέλεσμα.

Η γλώσσα του βιβλίου είναι από τις ποιοτικότερες που έχουμε διαβάσει. Με στοιχεία λόγια και χαρακτηριστικά της δημοτικής δημιουργείται ένα γλωσσικό ψηφιδωτό που δεν θα αφήσει κανέναν ανικανοποίητο. Παράλληλα, μας υπενθυμίζει την ομορφιά του πιο ζωντανού στοιχείου του πολιτισμού μας και μας θυμίζει την αξία της λογοτεχνίας και τα όσα θετικά μπορεί να προσφέρει.

Το «Εράν», είναι ένα βιβλίο που θα μείνει αξέχαστο από τον αναγνώστη. Θα καταφέρει να μας θυμίσει πράγματα που διαβάζαμε στο σχολείο, δίνοντάς μας ηθογραφικά στοιχεία για την ζωή ανθρώπων που δεν φανταζόμασταν πόσο κοντά μας είναι. Μυθοπλασία και ιστορικά γεγονότα καταλήγουν σε ένα τέλειο πάντρεμα που θα αποτελέσουν την καλύτερη μας συντροφιά για το καλοκαίρι που μόλις αρχίζει.