Καλησπέρα και από μένα. Είμαι η Νατάσα και θα σας πω και εγώ τη δική μου ιστορία…

Από μικρό παιδί δεν το έβαζα κάτω. Ήθελα να πατάω γερά στα πόδια μου και να παλεύω. Δε στηρίχτηκα ποτέ στις πλάτες και τις τσέπες άλλων. Δουλεύω από μικρή και δε θα το βάλω εύκολα κάτω, ακόμα και σήμερα, που όλα φαντάζουν τόσο μα τόσο δύσκολα!

Η αλήθεια είναι ότι δε σπούδασα κάτι. Επέλεξα να εργάζομαι. Και άλλαξα πολλές δουλειές… Στα 18 μου έπιασα δουλειά σε ένα εστιατόριο-ταβέρνα ως σερβιτόρα και εκεί γνώρισα τον άντρα της ζωής μου. Ο Παύλος ήταν ο σεφ και ιδιοκτήτης του χώρου. Ήταν γεννημένος για αυτή τη δουλειά. Η αγάπη του ήταν τέτοια που γρήγορα με μύησε στα μυστικά της κουζίνας και με έκανε άξια βοηθό του! Δουλέψαμε αρκετά χρόνια παρέα και κάναμε σχέδια για το κοινό μας μέλλον.

kategida

Ώσπου ήρθε η κρίση, το φαγητό έξω έγινε πολυτέλεια και ξεκίνησαν τα οικονομικά προβλήματα. Η επιχείρηση κινδύνευε και μάλιστα αν δε γινόταν κάτι άμεσα, το κλείσιμο φάνταζε ως η μόνη λύση. Έτσι και έγινε… Με πραγματικό πόνο ψυχής κλείσαμε την επιχείρηση και μαζί με αυτήν, τα όνειρα και τις ελπίδες μας για το μέλλον. Αφού ξεπεράσαμε το αρχικό σοκ, ξεκινήσαμε να αναζητούμε εργασία. Ο Παύλος είχε ήδη κάποιες προτάσεις αλλά εκτός πόλης. Για την ακρίβεια σε νησί. Η απόφαση πάρθηκε στη στιγμή και έτσι περάσαμε το καλοκαίρι μας σε ένα όμορφο νησί του Αιγαίου προσπαθώντας να ορθοποδήσουμε. Και το καλοκαίρι τελείωσε και ξανά στο 0.

Και τώρα τι; Από Ελλάδα τα πάντα ήταν νεκρά-καμμία πρόταση. Το μάτι του Παύλου έπεσε ένα πρωί στην αγγελία μιας κυριακάτικης εφημερίδας. «Ζητείται σεφ και βοηθός σεφ σε καφέ-εστιατόριο, στο Λονδίνο.» Κοιταζόμαστε και ο ένας περιμένει την αντίδραση του άλλου. Στην πραγματικότητα όμως ήταν μονόδρομος. Έπρεπε να τολμήσουμε! Να μην το βάλουμε κάτω! Έτσι και έγινε. Πήγαμε στο Λονδίνο, το οποίο φάνταζε στα μάτια μας ως η γη της επαγγελίας, γεμάτοι όνειρα. Θα καθόμασταν όσο χρειαζόταν, θα μαζεύαμε χρήματα και θα γυρνούσαμε στην Ελλάδα νικητές και πιθανότατα θα μπορούσαμε να ανοίξουμε και πάλι την επιχείρησή μας! Άλλωστε όλοι οι Έλληνες μετανάστες γυρνούσαν πάντα πίσω με πολλά λεφτά! Έτσι νομίζαμε τουλάχιστον… Η πραγματικότητα όμως αποδείχτηκε πολύ διαφορετική.

dissapointment

Ξέχασα να σας πω ότι δουλεύαμε σε ελληνικό εστιατόριο και αυτό τελικά έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Η συμφωνία μας αναφερόταν σε προσφερόμενη διαμονή από τον ιδιοκτήτη. Μέναμε λοιπόν με άλλα 7 άτομα σε ένα χώρο που θύμιζε περισσότερο τρώγλη, παρά σπίτι. Συνθήκες υγιεινής; Ανύπαρκτες. Δουλεύαμε καθημερινά χωρίς κανένα ρεπό αν και είχαμε συμφωνήσει για ένα. Και όταν διαμαρτυρόμασταν μας έλεγε ο ιδιοκτήτης ότι θα μας το πληρώσει. «Κάτι είναι και αυτό», λέγαμε. Θα μας αποζημιώσει ο μισθός. Έλα όμως που ο μισθός ήρθε κυριολεκτικά να μας αποτελειώσει. Ήταν πολύ μικρότερος από τον συμφωνηθέντα και σε καμία περίπτωση δεν ήταν επαρκής για να καλύψει έστω τις βασικές μας ανάγκες. Και η απάντηση στα παράπονά μας; «Να πάτε στην Ελλάδα αν δε σας αρέσει! Σίγουρα εκεί θα ναι καλύτερα…». Η ειρωνεία σε όλο της το μεγαλείο…

Τα μαζέψαμε σε ένα βράδυ και γυρίσαμε Ελλάδα. Τουλάχιστον εδώ έχουμε την οικογένειά μας. Δεν πρόκειται να μας αφήσουν να πεινάσουμε. Και κάπως έτσι ήρθε η πρόταση για την επόμενη δουλειά και πάλι σε ελληνικό νησί με πολύ καλά λεφτά για καλοκαιρινή σεζόν. Πήγαμε λοιπόν, χωρίς πολλά όνειρα αυτή τη φορά αλλά παραδόξως με την ίδια όρεξη για δουλειά. Μαζέψαμε κάποια χρήματα και πριν λίγο καιρό γυρίσαμε πίσω.

protasi gamou

Και πάνω που ξεκινήσαμε και πάλι να ψάχνουμε, ήρθε η έκπληξη από τον Παύλο. Μου έκανε πρόταση γάμου! Και αν και όλα μοιάζουν αβέβαια, δεν ξέρουμε καν που θα ‘μαστε αύριο για δουλειά, εγώ ξέρω πως μαζί του είμαι καλά όπου και να ‘μαι. Θα ξεκινήσουμε μαζί την κοινή μας ζωή και σίγουρα όλα θα πάνε καλά! Δε θα σταματήσουμε να πολεμάμε και να αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο. Οι δυσκολίες θα ναι πολλές, τα εμπόδια περισσότερα, αλλά η αγάπη μας θα ‘ναι εκεί για να τα υπερνικά πάντα!

tattoo soulmate

 

Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Νατάσα