Μια μέρα, στα καλά καθούμενα έσκασε ένα τηλεφώνημα που η αλήθεια δεν περίμενα. Ένα φιλικό πρόσωπο, γνωρίζοντας την συνήθειά μου να κάνω λίστες με ανερχόμενα συγκροτήματα με ενημέρωσε για το, άγνωστο σε εμένα μέχρι τότε γκρουπ Lower Cut. Με μια μικρή επιφύλαξη μπήκα στο τρυπάκι να ψάξω γι αυτούς κι ο χρόνος μου δεν πήγε χαμένος.

 

Από πολύ νωρίς συμπεριλήφθηκαν στον μουσικό απολογισμό του musicpaper για το 2014 δικαιώνοντας τους κόπους τους. Βέβαια, σε αυτό το σημείο θα εντοπίσετε παρακάτω και το λαθάκι που έκανα λόγω μια παράλειψης στο σχετικό άρθρο που ενημερώθηκα.

Lower cut off my head

Τα είπαμε με τα παιδιά, βρήκα και λίγες ερωτήσεις και στήσαμε το παρόν κείμενο. Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσω και τον φίλο μου και ραδιοφωνικό παραγωγό Πέτρο Πέτρου, για τις πολύτιμες γνώσεις και την βοήθειά του στην σύνταξη των ερωτήσεων. Εμένα με κάλυψαν πλήρως, αλλά αν έχετε οποιαδήποτε απορία, ψάξτε τους και επωφεληθείτε από τον σύνδεσμο για το γκρουπ στο facebook που βρίσκεται στο τέλος του κειμένου.

Αυτά από ‘μένα. Καλή ανάγνωση και καλή ακρόαση μετά την παρακάτω συνέντευξη!

1. Βλέπω πως το συγκρότημά σας λέγεται lower cut. Ποια ήταν η κύρια ιδέα, πώς κατέληξε να γίνει πράξη και πώς επιλέχθηκε το όνομα;

To όνομα της μπάντας προέκυψε σαν εσωτερικό αστείο, είναι μια παράφραση της λέξης upper cut η οποία χρησιμοποιείται σαν όρος στο άθλημα της πυγμαχίας.

2. Στο γκρουπ σας στο facebook δηλώνετε πως ασχολείστε με την Shoegaze, Dream rock, Postgaze, Noise Pop μουσική. Θα μπορούσατε να μου πείτε δυο λόγια γι αυτά τα είδη;

Πρακτικά πρόκειται για ένα είδος, το οποίο έχει προεκτάσεις από την κιθαριστική μουσική μέχρι και τον ηλεκτρονικό ήχο. Βασίζεται στην χρήση των εφέ στις κιθάρες καθώς και στα συνθεσάιζερς και χαρακτηρίζεται από την τάση του να δημιουργεί ηχοτοπία και να χρησιμοποιεί το wall of sound σαν μέσο έκφρασης. Χαρακτηριστικές μπάντες του είδους είναι οι Ride, My Bloody Valentine και οι Slowdive. Οι Lower Cut έχουμε σαφείς επιρροές από αυτά τα είδη και συγκροτήματα, παρ όλα αυτά ο ήχος μας δεν κινείται αποκλειστικά σε αυτήν την κατεύθυνση.

 

3. Διανύουμε την εποχή που οι περισσότεροι καλλιτέχνες διαλέγουν τα ελαφρολαϊκά και πιο κιτς τραγούδια. Εσείς πως επιλέξατε τον δύσκολο δρόμο της Ροκ;

Ο όρος κιτς είναι αρκετά επιρκιτικός θα λέγαμε, ο καθένας πράττει όπως κρίνει και υπηρετεί το είδος που του αρέσει Smile . Κακά τα ψέματα η εμπορική σκηνή στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως ακολουθεί μια συγκεκριμένη κατεύθυνση οπότε αν θέλεις να ζήσεις από τη μουσική είναι ίσως ο πιο ασφαλής δρόμος. Η αισθητική μας όμως δεν μας επιτρέπει να κάνουμε αυτές τις παραχωρήσεις. Όμως δεν είμαστε κάποιου είδους εξαίρεση. Δρόμο παρόμοιο με τον δικό μας ακολουθεί μια πληθώρα συγκροτημάτων στον εναλλακτικό/underground αλλά και βαρύ ροκ/μεταλ ήχο, με κάποια από τα συγκροτήματα αυτά να χαίρουν ιδιαίτερης επιτυχίας αλλά και εκτίμησης εντός και εκτός Ελλάδας.

4. Ο απολογισμός του musicpaper για το 2014 σας έφερε στην 5η θέση της κατάταξης. Τι συναισθήματα προκάλεσε αυτή η διάκριση;

Εδώ σε πιάνουμε λίγο αδιάβαστο, η θέσεις ήταν με τυχαία σειρά (χαχα). Παρ όλα αυτά και μόνο η συμμετοχή μας στη λίστα του musicpaper ήταν για μας μια μικρή δικαίωση για τους κόπους περίπου ενάμιση χρόνου που χρειάστηκε για να βγει ο δίσκος.

Lower cut

5. Για ποιο λόγο θα λέγατε στους αναγνώστες μας να σας ακούσουν ή ακόμη καλύτερα να σας κάνουν μουσική συνήθεια;

Γιατί είμαστε ωραίοι τύποι Smile! Πέραν της πλάκας, ο κάθε ακροατής μπορεί να βρει λόγους να αγκαλιάσει ή να απορρίψει την μουσική μας. Εμείς προτρέπουμε τους αναγνώστες σας λοιπόν να ακούσουν τον δίσκο μας (υπάρχει διαθέσιμος σε δισκοπωλεία αλλά και σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες και στο youtube) και να βγάλουν τα συμπεράσματα τους μόνοι τους.

6. Γιατί πιστεύετε ότι η Ροκ δεν ευδοκιμεί πλέον στην Ελλάδα και τον κόσμο; Γιατί ξεπεράστηκε από την μουσική μόδα;

Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν το πιστεύουμε αυτό. Η Ροκ σκηνή στην Ελλάδα με όλα τα παρακλάδια της είναι σε πολύ καλή φόρμα. Συγκροτήματα όπως οι Planet of Zeus και οι Villagers of Ioannina City που παίζουν βέβαια πιο «βαρύ» είδος από το δικό μας κάνουν sold-out μεγάλες σκηνές, υπάρχουν πάρα πολλά σοβαρά φεστιβάλ, είδαμε στο Rockwave τρεις δυνατές ελληνικές μπάντες, καθημερινά στην Αθήνα αλλά και στην επαρχία μπορείς να παρακολουθήσεις συναυλίες από συγκροτήματα με πρωτότυπο υλικό και όχι μόνο cover bands…μπορούμε να γράψουμε σελίδες επί σελίδων γι αυτό Smile.

Και στην παγκόσμια σκηνή όμως συμβαίνουν αντίστοιχα φαινόμενα. Ναι, δεν ζούμε πλέον στα 90’s των Nirvana αλλά η σκηνή είναι ακόμα κραταιά.

 

7. Τέλος, πως οραματίζεστε την συνέχεια του γκρουπ; Ποιοι οι στόχοι σας; θα σας ακούσουμε να τραγουδάτε και στα ελληνικά;

Αυτήν την περίοδο ετοιμάζουμε στο στούντιο τον δεύτερο δίσκο μας, είμαστε ακόμα στις αρχές οπότε θα μας πάρει λίγο καιρό… Οι στόχοι μας είναι από Σεπτέμβρη να δώσουμε κάποια δυνατά live και από κει και πέρα θα δούμε πως θα πάει η κατάσταση.

Όσον αφορά στον ελληνικό στίχο το βλέπουμε μάλλον δύσκολο, γιατί η μπάντα έχει δομηθεί και κινείται στα πλαίσια του αγγλόφωνου. Μας αρέσει πάρα πολύ ο ελληνικός στίχος τον οποίο υπηρετούν άξια πολλοί μουσικοί, απλά δεν θεωρούμε ότι θα μπορούσε να δουλέψει με την μουσική μας.

Περισσότερα για τους Lower Cut μπορείται να βρείτε στο: https://www.facebook.com/LwrCt?fref=ts

Επίσης μπορείτε να ακούσετε τα τραγούδια τους στο λογαριασμό τους στο youte: https://www.youtube.com/user/LwrCt

 


Αριστείδης Καρεμφύλλης