Για να πάμε μια βόλτα στα προάστια της Θεσσαλονίκης να συναντήσουμε κάτι ερασιτέχνες, καλύτερους από τους επαγγελματίες. Μόλις πιάσετε θάλασσα, σταματήστε. Εκεί, στην Περαία, λοιπόν, τα μεγάλα παιδιά πήραν να ασχοληθούν με τον Τσέχοφ. Και μην τρομάζετε. Τα μονόπρακτα, τα κωμικά- όχι τα βαριά, της κατάθλιψης.

Πήρε, που λέτε ο Κορνήλιος ο Ρουσάκης έντεκα μονόπρακτα, και τα έριξε σε μια παράσταση. Δεν θα σας τα αριθμήσω, να πάτε να τα δείτε. Έβαλε και τον συγγραφέα να περιφέρεται στην σκηνή, αν μας μιλάει και να μας παρουσιάζει τους ήρωές του, που τόσο μοιάζουν με καρικατούρες.

Η παράσταση διήρκησε μιάμιση ώρα, χωρίς διάλειμμα. Βέβαια, διάλειμμα δεν είχε ούτε το γέλιο. Πλήθος κόσμου, που είχε κατακλύσει το Κάππα 2000, σπαρταρούσε από τα γέλια. Άνθρωποι έπνιγαν τον λυγμό, χωρίς να τα καταφέρνουν και κατέληγαν σε κρίσεις βήχα από την αναταραχή. Εν ολίγοις, ξεκινάς να δεις σαν άνθρωπος μια παράσταση και καταλήγεις με νέο συκώτι.

Η σκηνική παρουσία ήταν εξαιρετική. Τα παιδιά, απέδωσαν όλη την ένταση του Τσεχωφικού έργου. Έμειναν πιστοί στο κείμενο. Συντόνισαν τις κινήσεις τους και τις αλλαγές στο σκηνικό χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια και κατάφεραν να κρατήσουν ζωντανό και μαγνητισμένο ένα κοινό, χωρίς ιδιαίτερη θεατρική παιδεία και χωρίς ίχνος σεβασμού σε αυτό που λάμβανε χώρα.

Βέβαια, εγώ θα σταθώ στις ερμηνείες τριών κυριών- αν και δεν θα αναφέρω τα ονόματά τους. Γνωρίζοντας τις προσπάθειες που καταβάλουν να τα βγάλουν πέρα με το σανίδι, ομολογώ πως με εντυπωσίασαν και κατάφεραν να αποδείξουν ότι η αγάπη και μόνο για αυτό που κάνεις, φέρνει τρομερά αποτελέσματα.

Εύγε παιδιά. Καταφέρατε να δώσετε στο κοινό το γέλιο που λείπει από τις ζωές τους τον τελευταίο καιρό. Σταθήκατε επάξια απέναντί μας και μας αποδείξατε ότι δεν χάσαμε τον χρόνο μας. Καλή σας συνέχεια.

Οι ημερομηνίες κι οι ώρες των παραστάσεων δίνονται στον παρακάτω σύνδεσμο: https://www.facebook.com/events/1478780002428511/