Το άρθρο μου αυτό θα μπορούσε να ονομάζεται άνετα και: «Γαστρεντερίτιδα: Αυτή η ύπουλη!». Θα σας εξηγήσω το γιατί… Και πριν ξεκινήσω, να ξανασυστηθώ: είμαι η Έλενα και finally…είμαι καλά!!! Ε καλά, όχι 100%, αλλά μπορώ και λειτουργώ επιτέλους! Ας τα πάρω όμως από την αρχή.

Ξεκινήσαμε δειλά δειλά και με πολλή αγωνία και ανυπομονησία τη νέα μας προσπάθεια την περασμένη Τετάρτη, 2/10. Αν δεν ήταν όλα ήδη έτοιμα σίγουρα θα το αναβάλλαμε, γιατί απλά δε μας έπαιρνε από καμία άποψη… Η κόρη μου, η Εβελίνα, το προηγούμενο βράδυ ξεκίνησε λίγο πριν πάει για ύπνο να κάνει εμετό και μάλιστα, χωρίς σταματημό! Στην αρχή δεν ανησύχησα ιδιαίτερα. «Θα παράφαγε», είπα. Γύρω στην 3η φορά πήρα τη γιατρό μας και όταν πια, η συχνότητα εκτόξευσης ήταν ανά 5 λεπτά, τη 14η πλέον φορά την πήγαμε στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο. Χαμός εκεί, κλάματα, αναμονή και μια Εβελίνα κάτασπρη και αφυδατωμένη. Γαστρεντερίτιδα καραμπινάτη, με έναν γιατρό μάλιστα να μου κάνει παρατήρηση που δεν άφησα το μωρό να κοιμηθεί για να ηρεμίσει, και την έτρεχα στο νοσοκομείο!!! Επιστρέψαμε στο σπίτι και οι φορές εμετού πήγαν συνολικά στις 24! Απίστευτο; Εγώ ακόμα δε μπορώ να το συλλάβω!

Πιστέψαμε ότι δε θα χει μεγάλη συνέχεια. Ότι με πολλή φροντίδα θα συνέρθει γρήγορα. Άλλωστε, είναι θηριάκι. Δεν τη ρίχνει μια αρρώστια εύκολα κάτω! Πρώτο λάθος. Η φροντίδα ήταν μεγάλη, αλλά το θηριάκι μου είχε αποδυναμωθεί πλήρως από τον ιό… Και κάπως έτσι ξεκίνησε και το www.ipareamas.gr. Η Εβελίνα τάβλα και εμείς να παλεύουμε να φορτώνουμε άρθρα για να δείχνει το site όλο και καλύτερο. Πολύ άγχος, πολύ τρέξιμο. Οι μεγάλοι όμως γερά στα πόδια τους για να φροντίζουν πάνω από όλα τη μικρή τους, αλλά και το νέο τους δημιούργημα.

Για πόσο όμως γεροί και οι μεγάλοι; Για πολύ λίγο… Πέμπτη βράδυ ξεκινά και ο γολγοθάς της μαμάς. Εμετοί, διάρροια, ρίγος, πυρετός, εξάντληση, όλα! Την Παρασκευή νόμιζα ότι έρχεται το τέλος μου. Ποιο άρθρο; Δε μπορούσα καν να πιω νερό! Και το Εβελινάκι, αν και καλύτερα, πολύ αδύναμο. Πάλι καλά ο γιόκας μου, ο Γιάννης, ήταν καλά και είχαμε και 2 “αποκλειστικές”: τον Τηλέμαχο και τη μανούλα μου. Να ναι καλά η γλυκιά μου, με ανέστησε σε 1 μόλις μέρα (έστω τα βασικά), ακόμα και ταΐζοντάς με, μιας και αρνιόμουν πεισματικά να φάω.

Καλύτερα εγώ, καλύτερα το Εβελάκι μου, όρθιος ο Τηλέμαχος, χάλια το site και ποιος έμεινε; Ο Γιάννης. Ε, χάλια πλέον και αυτός. Μια επανάληψη των όλων, με την Εβελίνα να ξεκινά πάλι εμετούς. Τραγικό. Να τρέχουμε πανικόβλητοι, να προσπαθούμε να τα συνεφέρουμε πλέον και τα 2 αρρωστούλια μας. Πάλι πίστεψα ότι δε θα χει διάρκεια, πάλι λάθος έκανα. Εμετοί, διάρροια, άρνηση για φαγητό, πού μυαλό για το site. Τα παιδιά μου μόνο με ένοιαζαν. Αλλά σας είπα όταν σας πρωτοσυστήθηκα. Θέλω να τα κάνω όλα τέλεια! (ακόμα και όταν όλα είναι εναντίον μου, να συμπληρώσω…). Ακόμα λοιπόν και υπό αυτές τις συνθήκες, κυνηγούσα αργά το βράδυ, ή τα μεσημέρια να γράψω κάτι. Το ίδιο βέβαια και ο Τηλέμαχος, ακόμα περισσότερο από μένα. Το συνολικό αποτέλεσμα όμως ήταν απογοητευτικό… Είχα βέβαια τη μάνα μου στα πόδια της, να μας φροντίζει όλους να μπορούμε αραιά και που να φροντίζουμε και εμείς το ipareamas. Έλα όμως που αρρωσταίνει και αυτή, αλλά και ο 2ος μπαλαντέρ, ο μπαμπάς μου… Να μη σας τα πολυλογώ, αρρωστήσαμε σχεδόν όλοι, με διαφορά μόλις μιας μέρας ο ένας από τον άλλο. Πάλι καλά ο Τηλέμαχος παρέμεινε βράχος, υγιής να φροντίζει για όλους. Αλλιώς….

Πλέον είμαστε όλοι στην ανάρρωση. Το μόνο κακό είναι ότι δεν επανήλθε η όρεξη καθόλου και είμαστε όλοι ναι μεν μοντελάκια, αλλά ερείπια… Εγώ χαίρομαι που είμαι πλέον 54+ μόλις κιλά (καθένας με τον πόνο του…), αλλά πιο κάτω δε θα πάρω!

Από αύριο λοιπόν κάθε κατεργάρης στον πάγκο του! Τα μωρά στο σχολείο, ο μπαμπάς στη δουλειά του μηχανικού που τρέχει και στο ipareamas και η μαμά full στο ipareamas, παρέα πάντα και με όλους τους άξιους συνεργάτες μας που μας στήριξαν πολύ με τη δουλειά τους όλη την εβδομάδα και τους ευχαριστούμε!

Κάνουμε ένα restart λοιπόν. Ζητάμε συγγνώμη αν σας απογοητεύσαμε με την έλλειψη άρθρων την περασμένη βδομάδα, αλλά ανωτέρα βία! Την υγειά μας να χουμε όλοι πάνω από όλα! Ξεκινάμε πάλι με μικρά και σταθερά βήματα και ελπίζουμε όλα να πάνε καλά! Στείλτε μας θετική ενέργεια! Καλή μας ξανα-αρχή!!!

Έλενα